کنار چادر که می نشستیم و صحبت می کردیم، پشت سر هم ستاره هایی را که سقوط می کردد می دیدیم. به عقیده ی اوستا محمود، هر ستاره نشانه ی یک زندگی بود. حضرت حق شب های تابستان را پر ستاره کرده تا به ما یادآوری کند انسان ها و زندگی های بسیاری وجود دارند. از این روریال وقتی ستاره ای می افتاد، اوستا محمود ، انگار واقعا از مرگ کسی خبردار شده، غصه می خورد ، دعا می خواند.



اورهان پاموک
مترجم: مژده الفت





منبع : بــــوس مـاهــــیزنی با موهای قرمز/ یک
برچسب ها : ستاره